بــــــــاز آی

سلام دوست من...

۰۸فروردين

1) امسال اولین سالی بود که بعد از به دنیا اومدنم، تعطیلات عید رو کامل خونه نبودم. هرچند سرکار هم بیکار و علافی بیش نیستم اما خب برای من خیلی بد نشد. چون سفر کمتر یعنی پول خرج کردن کمتر. و تونستم وسایل مورد نیاز کوه نوردیمو بخرم.

2)بچه هاتون رو به یک اندازه دوست داشته باشید. مهم نیست کدومشون بیشتر پیشرفت کرده و کدومشون کمتر. مطمئن باشید همون قدر که در پیشرفت فرزندی که بیشتر پیشرفت کرده، موثر بودید در پسرفت فرزندی که کمتر پیشرفت کرده، بی تقصیر نبودید.

وقتی شرایط خانواده و محیطی و غیره و ذلک یکسان باشه و همه فرزندان یک خانواده در سطح قابل قبولی پیشرفت نمی کنند یک جای کار که مسلما پدر و مادر هستند می لنگه.درسته که نمیشه جامعه و شرایطش رو نادیده گرفت ولی ولی و باز هم ولی وقتی دو تا کوه پشت آدم باشن حتی در حد حرف های دلگرم کننده و نگاه محبت آمیز، من یکی دنیا رو به خاطرشون کن فیکون می کنم.

3)اگر می بینید بچه های مردم و در و همسایه مثل بچه های شما پیشرفت نکردن، قبل از این که ته دلتون حسرت بخورید به خودتون نگاه کنید. خودتون چی بودید و توقع دارین دست پرورده تون چی بشه؟

سوسانو همسر جومونگ فقید توی سریال افسانه جومونگ یک جمله ناب گفت.(کل سریال همین یک جمله رو داشت)

وقتی پسرهای سوسانو از همسر قبلیش قصد ترور پسر جومونگ رو می کنن می گه(نقل به مضمون):

«تقصیر منه که پسرهام هنوز هدف زندگی شون رو پیدا نکردن. ما هدفی داشتیم و به خاطرش جنگیدیم بدون این که حقی رو نادیده بگیریم. می خوام به همراه فرزندانم از گوگوریو به جنوب سفر کنم تا شاید اون ها هم در این سفر هدفشون رو پیدا کنن و برای اون بجنگن بدون این که حقی رو نادیده بگیرن.»

به فرزندانتون کمک کنید هدف زندگی شونو پیدا کنن. فارغ از طبقه بندی هایی که جامعه و رسانه و در و همسایه داره به ما القا می کنه، کمکشون کنید. اما اول بفهمید که حتما نباید در جهت جریان آب شنا کرد. بعد خوب دقت کنین. حرکات و رفتارش رو زیر نظر بگیرید. همراهش باشید. حتی شده به صورت کلامی.

اگه پسر صغری خانوم با یک پدر رفتگر دکتر موفقی شده دلیلش اینه که هدف زندگیشو  می دونسته. اگه دختر کبری خانم بدون این که سایه پدر بالای سرش باشه داره یه تولیدی رو تنهایی می گردونه دلیلش اینه که هدف زندگیشو پیدا کرده.
کمکشون کنید هدف زندگی شونو، چیزی که برای انجامش به دنیا اومدن پیدا کنن. کمترین اثر این کمک تاینه که تازه توی 30 سالگی دچار یاس فلسفی و پوچی محض نمی شن.


۹۶/۰۱/۰۸ موافقین ۷ مخالفین ۰
گمـــــــشده :)

نظرات  (۸)

من الان دلم خواست فرزند داشته باشم!
پاسخ:

:))))))

خیلی کامنت خوبی بود

شما و ایضا بنده می تونیم تمرین کنیم

من با برادرم..

شما با خواهرتون

البته تمرین من با شکست مواجه شد

:/

۰۹ فروردين ۹۶ ، ۱۰:۱۷ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
شاید نظر دیگه ای داشته باشی درمورد فیلم"خشم وهیاهو" ولی برای من، این حجم از بددهنی غیرقابل درک بود!
پاسخ:

مرسی اسمشو گفتی. کلا ایرانی کم می بینم. اینو دیگه کلا نمی  بینم

:)

دیگه باید عادت کرده باشین به غلط املایی های من که. :))
پاسخ:
واقعا؟مگه قبلا هم داشتین
:دی
چه کامل و خوب نوشتی...
آدما اگه همشون هدف داشتن سرشونو از زندگی خصوصی بقیه هم میکشیدن بیرون :/
پاسخ:
راستش از خوندن جمله اولت ذوق کردم. فکر می کردم جسته گریخته شده

سلام یسرا جااان
منم انشالله بعد از عید وسایل کوهنوردی میخرم
ایشالا بهترین سال رو تجربه کنی دوست خوبم :)
پاسخ:
سلام عزیزم
ان شالله
امیدوارم روزهای عالی رو توی کوه تجربه کنی
به نظرم اینکه مثلا گفته میشه فلانی هدف نداره مشکل از رفتن به دانشگاه شروع میشه. متاسفانه نوجوون های ما هیچ شناختی از دانشگاه و این موارد ندارن بعد یکباره میگن باید انتخاب رشته کنی! تجری-ریاضی-ادبیات. بعد بسته به جوی که در جامعه هست ملت حجوم میارن به یکی از این رشته ها. بعد دوباره موقع کنکور باز همین داستان. تازه طرف وقتی 20 سالش میشه میفهمه چکار کرده تازه میفهمه چه اتفاقی افتاده. تازه میاد برای خودش دنبال هدف بگرده. ولی خیلی دل و جیگر میخواد که طرف 20سال زندگیش رو و حرف خونواده رو بذاره کنار و مصیرش رو تغییر بده به سمت هدفش.
اینه که اغلب میبینی همه از رشته شون و کارشون نا راضی اند.
دل خوشی ندارن از زندگی.
پاسخ:
دقیقا آقاگل
من خودم موقع انتهاب رشته برگه انتخاب رشته مودادم دست پدرم اولویت اولو زد ریاضی
منم رفتم ریاضی
موقع دانشگاه مهم این بود که ملی قبول بشم و روزانه. قبول شدم ولی بعدش نمی دونستم باید چیکار کنم
:/
راستی آقاگل و غلط املایی؟
:دی
چیزی که خیلی منو متحیر کرده اینه چطور افراد نمیدونم واقعا کار مورد علاقشون چیه ، شاید اگه ریشه این نقص رو پیدا کرد ، بشه نداشتن هدف رو هم حل کرد
+
مگه هدف این نیست که طوری زندگی کنیم که بمیریم ؟
پاسخ:
آشنای عزیز منم واقعا نمی دونم کار مورد علاقه ام چیه
یعنی راستشو بخوای می دونم اما راه رسیدن بهش از بس دوره که مدتی فراموشش کردم. الان دوباره به یادش آوردم ولی باز هم راه رسیدنش خیلیییییییی دورررررره و ممکنه کلا نشه اما امیدوارم بشه.
حرفم اینه تا زمانی که بخوام به کار مورد علاقه ام برسم محکومم به انجام کارهایی که علاقه ای بهشون ندارم
۰۸ فروردين ۹۶ ، ۱۴:۰۴ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
جدای از رسانه و جامعه و فرهنگ و دوست و آشنا، خانواده و از همه مهم تر پدر ومادر بیشترین تاثیر رو روی رفتار و فکر و آینده ی بچه ها دارند!
پاسخ:
دقیقا

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی